Διατροφή ή διαστροφή;

Καλώς ήλθατε στο «περί δια(σ)τροφής», ένα blog προβληματισμού σχετικά με την διατροφή μας, καθώς και την διαστροφή της κοινής λογικής σε θέματα που ξεκινούν από, ή τελειώνουν στην, τροφή μας.

05/03/2009 at 1:04 μμ Σχολιάστε

Becel, Benecol, and Co.

Τις προάλλες είδα μια γιαγιά 80 ετών στο super-market να ψάχνει το Becel – πρέπει, λέει, να προσέχει τη χοληστερίνη της.  Δεν μπορώ να κατανοήσω τα ακόλουθα.

1. Γιατί κανείς δεν της έχει πει ότι αυτό που χρειάζεται, για να μειώσει τη χοληστερίνη της, είναι να τρώει όπως έτρωγε πριν 50 χρόνια; Δηλαδή, μια κυρίως φυτοφαγική διατροφή, με σχεδόν καθημερινή πρόσληψη οσπρίων, ανεπεξέργαστων δημητριακών, λαχανικών, φρούτων;

2. Τα προϊόντα αυτά ρίχνουν τα λιπίδια «στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής». Μα, αν κάνεις ισορροπημένη διατροφή, δεν το χρειάζεσαι το προϊόν!!

3. Γιατί σαν κοινωνία δεν μπορούμε να δούμε την διαστροφή του θέματος των drug-foods; Πληρώνουμε ακριβά (κυριολεκτικά και μεταφορικά) για να τρώμε αυτά που μας ανεβάζουν τα λιπίδια, και μετά δίνουμε και άλλα χρήματα για να διορθώσουμε τα προβλήματα που απορρέουν από την κακή μας διατροφή. Δεν βγάζει νόημα αυτή η συμπεριφορά ούτε από οικονομικής ούτε από οικολογικής απόψεως.

Αναρωτιέμαι πού είναι οι Έλληνες διαιτολόγοι και γιατροί και τί θέση παίρνουν σε αυτό το πρόβλημα. Θα ψάξω να βρω την επίσημη θέση τους και θα επανέλθω. Πάντως δεν έχω εκτεθεί σε καμμία διαφήμιση των Συλλόγων τους που να αποτρέπει τον κόσμο από την κατανάλωση προϊόντων όπως τα Becel και τα Βenecol.

[προφανώς είναι busy, σχεδιάζοντας τη συμμετοχή τους σε διαφημίσεις επεξεργασμένων πανάκριβων τροφίμων]

23/05/2014 at 6:21 μμ Σχολιάστε

Έως 1000 λίτρα νερού το χρόνο χωρίς πρόπλυση; ας φάμε φαλάφελ καλύτερα!

Σε τηλεοπτική διαφήμιση απορρυπαντικού γίνεται αναφορά σε μελέτη του Πολυτεχνείου Κρήτης, σύμφωνα με την οποία η αποφυγή της πρόπλυσης των ρούχων εξοικονομεί έως και 1.000 λίτρα το χρόνο.

Η επιχείρηση, ενημερώνοντάς μας για το εύρημα της μελέτης, μπορεί να χάνει πωλήσεις (τις ποσότητες του απορρυπαντικού που χρησιμοποιούνται στην πρόπλυση) ή και να τις αυξάνει (διότι μπορεί να αυξήσει το σχετικό της μερίδιο λόγω του ότι δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία στο θέμα του περιβάλλοντος).

Το εύρημα της μελέτης ακούγεται εντυπωσιακό, και μπορεί να πείσει αρκετά άτομα να αλλάξουν τις συνήθειές τους (δηλ. να μειώσουν τις φορές που χρησιμοποιούν πρόπλυση).

Όμως, ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι το συγκεκριμένο εύρημα είναι εξαιρετικά ασήμαντο μπροστά στην εξοικονόμηση νερού που μπορεί να πετύχει καθημερινά ένα άτομο μέσω της διατροφής του. Όπως φαίνεται σε πρόσφατες μελέτες όπου εκτιμάται το υδρολογικό αποτύπωμα διαφορετικών τύπων διατροφής, μια διατροφή χωρίς κρέας εξοικονομεί 1.300 λίτρα νερού ημερησίως. Εάν αντικαταστήσουμε όλα τα ζωικά τρόφιμα (κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά, ψάρια) από τη διατροφή μας με τρόφιμα φυτικής προελεύσεως, τότε η εξοικονόμηση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Αυτό σημαίνει ότι μειώνοντας κάποια ζωικά προϊόντα μπορεί κανείς να εξοικονομεί 1.300 λίτρα νερού την ημέρα (όχι 1000 το χρόνο!) μόνο από τη διατροφή του. Κάθε μερίδα φαγητού ζωικής προελεύσεως που αντικαθιστούμε με φαγητό φυτικής προελεύσεως βοηθά στο να μειωθεί το νερό που καναναλώνουμε. Αν συγκρίνουμε με το πόσο νερό μπορεί κανείς να εξοικονομήσει αν αλλάξει συνήθειες όπως διάρκεια ντους, τρόπο πλυσίματος δοντιών, κλπ θα δούμε ότι δεν μπορούμε να εξοικονομήσουμε τόσο νερό ακόμα και αν κάνουμε ντους μία φορά την το μήνα! (μια πολύ χαμηλή κατανάλωση για ένα ντους 4 λεπτών είναι 23 λίτρα – κάποιοι μπορεί να καταναλώνουν 70-80 λίτρα).

Στην ιστοσελίδα waterfootprint.org υπάρχει ένα πρόγραμμα για να υπολογίσουμε το δικό μας αποτύπωμα σύμφωνα με τις καταναλωτικές μας συνήθειες. Μπορείτε να ελέγξετε μόνοι σας με αυτό το πρόγραμμα τα ακόλουθα.

Για παράδειγμα, αν μειώσει κάποιος στο μισό τα ντους που κάνει εξοικονομεί 55 κυβ μέτρα το χρόνο, δηλ. 55.000 λίτρα το χρόνο, δηλ. 151 λίτρα την ημέρα. Δεν λέω να μην προσπαθήσουμε να μειώσουμε ό,τι μπορούμε, αλλά αφού η διατροφή είναι το πιο σημαντικό στοιχείο του υδρολογικού μας αποτυπώματος, δεν μπορούμε πλέον να την αγνοούμε για λόγους συνήθειας ή ευκολίας.

Πέρα από αυτό, μία vegan διατροφή  είναι μία στάση ζωής που δείχνει έμπρακτα τον σεβασμό μας όχι μόνο προς το περιβάλλον, αλλά και προς τα μη ανθρώπινα ζώα (κάθε χρόνο σφάζονται 55 δισεακτομμύρια ζώα για φαγητό, μόνο στις ΗΠΑ — για πολύ κόσμο αυτό είναι μία αδιανόητη και άσκοπη βία). Αυτός είναι ο κύριος λόγος που εγώ αποφάσισα να βγάλω τα ζωικά τρόφιμα από τη διατροφή μου. Φυσικά παίρνω επιπλέον ικανοποίηση όταν γνωρίζω ότι τα θετικά side-effects στο περιβάλλον είναι τεράστια. Eυτυχώς για τα ζώα, όχι μόνο οι κρεατοφαγικές διατροφές, αλλά ακόμα και οι γαλακτο-ωο-χορτοφαγικές διατροφές είναι μη διατηρήσιμες από περιβαλλοντικής άποψης (από άποψη ενέργειας, ρύπανσης, απαιτήσεων σε εδάφη, νερό κλπ). Δυστυχώς για τα ζώα, λίγοι άνθρωποι φαίνεται να ενδιαφέρονται πραγματικά για το περιβάλλον.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

Ercin, A.E., Aldaya, M.M. and Hoekstra, A.Y. (2012) The water footprint of soy milk and soy burger and equivalent animal products, Ecological Indicators, 18: 392−402.

http://www.waterfootprint.org/Reports/Hoekstra-2012-Water-Meat-Dairy.pdf

http://library.tee.gr/digital/m2583/m2583_hoekstra.pdf

14/02/2014 at 6:59 μμ Σχολιάστε

Γιατί τόσοι chefs είναι χοντροί;

Η τηλεόραση είναι γεμάτη με εκπομπές μαγειρικής. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι οι περισσότεροι μάγειρες είναι χοντροί. Κάποιοι είναι κάτι παραπάνω από χοντροί. Σχεδόν κανένας τους δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα νόστιμο και όμορφο κυρίως πιάτο χωρίς κορεσμένα λιπαρά, και χωρίς αλάτι. Τα κυρίως πιάτα που έχω δεί είναι γεμάτα από κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά ή και συνδυασμούς τους (!). Δεν πρέπει να έχω δει ποτέ (σε κυρίως πιάτο) όσπρια, καστανό ρύζι, ολόκληρα δημητριακά (βρώμη, σιτάρι, κριθάρι), μακαρόνια ολικής. Όχι. Τα τελευταία είναι τρόφιμα δεύτερης κλάσεως και οι χοντροί chef δεν ασχολούνται μαζί τους.

Γνωρίζουμε ότι το πάχος είναι ένδειξη κακής υγείας. Εχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι τα παραπάνω κιλά αυξάνουν τον κίνδυνο να νοσήσουμε από καρδιακές ασθένειες και διαβήτη, δύο από τις σύγχρονες μάστιγες των εύπορων κοινωνιών.

Μπορώ να συμπεράνω τα ακόλουθα:

1. Οι χοντροί chef δεν τρώνε μια υγιεινή διατροφή. Οι χοντροί chef δεν μπορούν να διατηρήσουν το ιδανικό τους βάρος, όχι γιατί είναι λαίμαργοι, αλλά γιατί όλα αυτά που τρώνε μέσα στη μέρα τους, και στην εβδομάδα τους, στο σύνολό τους δεν συνιστούν υγιεινή (πόσο μάλλον βέλτιστη) διατροφή.

2. Οι χοντροί chef δεν ξέρουν τι θα πεί υγιεινή διατροφή – εστιάζουν στη γεύση και την εμφάνιση, και καθόλου στην υγεία. Στηρίζουν τη μαγειρική τους στις επεξεργασμένες τροφές και στα ζωικά προϊόντα ή σε τροφές που ανήκουν ταυτόχρονα και στις δύο κατηγορίες. Μας προτείνουν, άθελά τους, να ζήσουμε με τρόπο που υπονομεύει την υγεία μας.

Επί του πρακτέου:

Ας τους αγνοήσουμε. Ο χρόνος μας είναι πολύτιμος. Αντί να χάνουμε χρόνο παρακολουθώντας τις εκπομπές των χοντρών chef, μπορούμε να ενημερωθούμε για το τί συνιστά βέλτιστη διατροφή, και πώς μπορούμε να κάνουμε αλλαγές που να μας επιτρέψουν να ζήσουμε χωρίς περιττά κιλά, χάπια, και φόβο για την υπόλοιπη ζωή μας.

Μερικοί χρήσιμοι σύνδεσμοι (προσφέρουν υπηρεσία εγγραφής):

nutritionfacts.org

pcrm.org

Έρρωσθε!

13/02/2014 at 9:14 πμ Σχολιάστε

Περί «φύσης» και φυσικότητας

Πολλοί άνθρωποι επικαλούνται τη φύση όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν τη δική τους συμπεριφορά και να κατακρίνουν τη δική μου (δεν τρώω τίποτε που προϋποθέτει εκμετάλλευση μη ανθρώπινων ζώων).

«Μα… είναι στη φύση του ανθρώπου να τρώει κρέας και γάλα» — ακούω συχνά.

Όμως η  φράση «φυσικό για τον άνθρωπο» είναι προβληματική. Υπάρχουν πάρα πολλές πλευρές της «φύσης» που δεν τις δεχόμαστε, άρα γιατί να πρέπει να δεχτούμε το να τρώμε μη ανθρώπινα ζώα ή να καταναλώνουμε προϊόντα που προέρχονται από αυτά;

Φυσικό για τον άνθρωπο-γυναίκα είναι να γονιμοποιείται κάθε χρόνο. Όμως φοράμε προφυλακτικά και δεν κάνουμε 10-20 παιδιά. Άρα επεμβαίνουμε στη «φύση» μας.

Φυσικό για τον άνθρωπο-άνδρα είναι να κλέβει με τη δύναμή του ή/και το μυαλό του την πιο γερή και όμορφη γυναίκα και γενικά να γονιμοποιεί πολλές γυναίκες ώστε να διαιωνιστούν τα πιο γερά ή/και έξυπνα γονίδια. Όμως φτιάχνουμε νόμους και κανόνες ηθικής για να το αποτρέψουμε.

Φυσικό για τον άνθρωπο-γυναίκα να θέλει να την κλέψει ο πιο δυνατός/όμορφος/υγιής/έξυπνος άνδρας της ομάδας ώστε τα παιδιά της να είναι γερά και δυνατά. Αν πεις στον άντρα με τον οποίον ζεις ότι θέλεις να κάνεις παιδιά με κάποιον άλλον που μπορεί να έχει καλύτερα γονίδια, μάλλον δεν θα του αρέσει αυτή η «φυσική» σου προσέγγιση.

Φυσικό για τον άνθρωπο, είναι να πεθαίνει με ρυτίδες. Όμως φοράμε κρέμες για τον ήλιο και κάποιοι κάνουν πλαστική εγχείρηση για να «ξανανιώσουν».

Φυσικό για τον άνθρωπο, είναι να βρίσκει το φαγητό του στη φύση (είτε σκοτώνοντας ζώα ή/και συλλέγοντας ό,τι υπάρχει στη φύση). Όμως τώρα καλλιεργούμε το φαγητό μας σε εκτάσεις που ήταν «φυσικές» πιο πριν (και είχαν δάση, και άλλα φυτά και ζώα που η πραγματική φύση έβαλε εκεί). Επίσης αγοράζουμε το φαγητό μας τυλιγμένο σε πολυστυρένιο και σε άλλες συσκευασίες, «κυνηγώντας» το με ένα καρότσι σε τεράστιους κρύους διαδρόμους super-market.

Φυσικό για τον άνθρωπο είναι να πεθαίνει από ασθένειες. Και όμως κάνουμε εγχειρήσεις bypass και διάφορα άλλα για να παρατείνουμε τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους που η «φύση» θα τους είχε ξεφορτωθεί πολύ γρήγορα.

Φυσικό είναι να βασανίζω ή και να σκοτώνω ανθρώπινα βρέφη, γάτες, σκύλους, γουρούνια, ελέφαντες, ό,τι με ευχαριστεί και με βολεύει τέλος πάντων, απλά και μόνο γιατί είμαι πιο έξυπνος και πιο δυνατός. Όμως φτιάχνουμε νόμους…

Φυσικό είναι να υπάρχει κανιβαλισμός σε κάποια θηλαστικά, και να σκοτώνουν κάποια μικρά τους αφού τα γεννήσουν. Άλλη μία πλευρά της «φύσης» που δεν δεχόμαστε εμείς οι άνθρωποι.

Φυσικό είναι να συλλαμβάνεται ένας άνθρωπος με φυσική γονιμοποίηση. Όμως υπάρχουν κλινικές υποβοηθούμενης ανθρώπινης αναπαραγωγής για όσους η φύση δεν ευνοεί σε αυτόν τον τομέα.

Εν συνόψει, ζούμε σε μία αφύσικη κοινωνία με νοσοκομεία και γιατρούς – αλλιώς θα πεθαίναμε στα 40, και θα τρώγαμε μόνο ότι παρήγετο στο χωριό μας. Πώς γίνεται να επικαλούμαστε επιλεκτικά τη «φύση» για να (κατα)κρίνουμε κάποιες διατροφικές επιλογές που στηρίζονται στην αναγνώριση της αξίας της ζωής κάθε αισθανόμενου ζώου και να την ξεχνάμε όταν φράζουν οι αρτηρίες μας;

Πάντα ελπίζω ότι κάποιος από όσους χρησιμοποιούν αυτό το «επιχείρημα» («είναι στη φύση μου») θα μπορέσει να μου δώσει έναν ορισμό για το τι θα πει «φυσικό». Είναι αρκετά δύσκολο να βρεθεί ένας ορισμός που να μην πάσχει από τα παραπάνω προβλήματα. Αν επιχειρήσω να δώσω έναν ορισμό για το τι θα πει «φυσικό», «είναι στη φύση μας» κ.λπ., το μόνο που μπορεί να στέκει για μένα είναι το εξής:

Φυσικό είναι ό,τι αυξάνει την πιθανότητά μου (α) να επιβιώσω ως άτομο και ως είδος και (β) να πάρω ευχαρίστηση/ικανοποίηση από τη ζωή μου. Αφού λοιπόν η χορτοφαγία (veganism) (α) δεν μειώνει την πιθανότητά σου να επιβιώσεις (μάλιστα μπορεί να την αυξήσει κιόλας) και (β) σε κάνει να νιώθεις όμορφα με αυτό που κάνεις, τότε είναι ΑΦΥΣΙΚΟ να φάς προϊόντα που προϋποθέτουν την εκμετάλλευση ή τον θάνατο ζώων τα οποία έχουν πέντε αισθήσεις, περπατούν, έχουν τη δυνατότητα να υποφέρουν, και θέλουν να ζήσουν τη δική τους ζωή με τον τρόπο που αυτά θα διαλέξουν.

Συνεπώς, εάν κάποιος θέλει να δικαιολογήσει το ότι καταναλώνει ζώα και ζωικά προϊόντα στη βάση της υποτιθέμενης «φυσικότητας», τότε, για να είναι συνεπής με τις αρχές του, θα πρέπει να υιοθετήσει παράλληλα και πολλές άλλες συμπεριφορές που να είναι συμβατές με την έννοια της «φυσικότητας».

Για περισσότερα,

http://www.vegansociety.co.uk (αγγλικά)

http://www.abolitionistapproach.com/no-its-not-natural/ (αγγλικά — ένα δοκίμιο του Καθηγητή Νομικής Gary Francione, Rutgers University, που δίνει άλλη μία οπτική γωνία στο ίδιο θέμα)

http://www.abolitionistapproach.com/media/pdf/ARAA_Pamphlet_A4_Greek.pdf (ελληνικά)

ΥΓ.

Υπάρχουν και παραδείγματα από την ίδια την εκτροφή ζώων η οποία είναι εξίσου αφύσικη με το να καταναλώνουμε ζώα ή ζωικά προϊόντα. Όμως δεχόμαστε και αυτά τα αφύσικα πράγματα θεωρώντας ότι είναι «φυσικά» ενώ καταναλώνουμε τα προϊόντα «αφύσικων» διαδικασιών.

Για παράδειγμα, φυσικό είναι να γεννιέται ένα ζώο με φυσική γονιμοποίηση. Όμως η συντριπτική πλειοψηφία των ζώων που εκτρέφονται για το φαγητό μας γεννιούνται με τεχνητή γονιμοποίηση και άλλες μη φυσικές μεθόδους.

Φυσικό είναι για το μοσχάρι να ζει με τη μητέρα του και να πίνει το γάλα της. Όμως απομονώνουμε το μοσχάρι από τη μητέρα του για να μην πίνει το γάλα της ώστε να το παίρνουμε εμείς οι άνθρωποι και να το βάζουμε σε κουτιά TetraPack, το μεταφέρουμε χιλιόμετρα μακριά σε φορτηγά-ψυγεία, και  θανατώνουμε το μοσχάρι ενώ είναι ακόμα βρέφος για να το φάμε σαν «μοσχαράκι γάλακτος», τη στιγμή που το φυσικό είναι να μεγαλώσει και να πεθάνει πλήρες ημερών, όπως και η μητέρα του. Όμως η μητέρα του θα θανατωθεί και αυτή μόλις η παραγωγή γάλακτος δεν είναι πια ικανοποιητική.

08/06/2009 at 10:45 πμ Σχολιάστε

Ψωμί για τοστ: πόσο απαραίτητα είναι τα «φυτικά έλαια»;

Έψαχνα τις προάλλες ψωμί για τοστ στο σούπερ μάρκετ. Κοίταξα τα συστατικά όλων των προϊόντων. Όλα, εκτός από ένα, περιείχαν «φυτικά λίπη», υδρογονωμένα ή μη.

Ερώτηση 1η

Από πού και ως πού είναι απαραίτητα τα φυτικά λίπη, δηλ. η μαργαρίνη  (υδρογονωμένη ή μη) μέσα στο ψωμί μας;

Απάντηση

ΔΕΝ είναι απαραίτητη. Αν ήταν, δεν θα υπήρχε κανένα ψωμί για τοστ χωρίς μαργαρίνη. Ούτε θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μόνοι μας ψωμί χωρίς αυτήν.

Ερώτηση 2η

Γνωρίζουμε ότι νικητής στη σύγκριση ελαιολάδου και μαργαρίνης είναι (με τεράστια διαφορά) το ελαιόλαδο. Γιατί οι επιχειρήσεις που παράγουν τα συγκεκριμένα ψωμιά, που πρόσφατα άρχισαν να φαντάζονται τα ψωμιά τοστ ως «σούπερ» τρόφιμα (διαφημίζοντας τα οφέλη των διαιτητικών ινών που περιέχουν, των ω-λιπαρών οξέων, κλπ) δεν χρησιμοποιούν ελαιόλαδο αντί για μαργαρίνη;

Απάντηση

Δεν γνωρίζω.  Πιθανές απαντήσεις:

  • «Κάποιος πρέπει να φάει και τις μαργαρίνες. Ας τις φάνε αυτοί που δεν προσέχουν ή αυτοί που δεν έχουν ιδέα ότι υπάρχει ποιοτικά καλύτερο προϊόν.»  Σίγουρα όμως κανένας από αυτούς δεν έχει ζητήσει να υπάρχει μαργαρίνη στο ψωμί του. Αποφασίζει η επιχείρηση λοιπόν, για το τι θα φάνε οι απρόσεκτοι και οι αμαθείς, και έτσι μειώνεται αυτομάτως η ποικιλία των προϊόντων που είναι κατάλληλα για αυτούς που προσέχουν και αυτούς που γνωρίζουν.
  • «Η προσθήκη ελαιολάδου θα κάνει το προϊόν ακριβότερο.»  (1) Και λοιπόν; Ας γίνει ακριβότερο. Ας τρώμε λιγότερο. Ας είναι το «ακριβό» ψωμί για τόστ η ευκαιρία για να φτιάξουμε ψωμί στο σπίτι μας, με αλεύρι, ελαιόλαδο, νερό (με ή χωρίς μαγιά). Το 1 κιλό σπιτικό ψωμί έχει κόστος υλικών πολύ μικρότερο από όσο κοστίζει 1 κιλό ψωμιού σε φέτες. Αν είναι ακριβό το ψωμί με ελαιόλαδο, τότε είναι πολύ φθηνότερη η παρασκευή του στο σπίτι από αγνά υλικά. (2) Άν συνυπολογίσουμε το μακροπρόθεσμο κόστος στην υγεία μας από την κατανάλωση μαργαρίνης αντί ελαιολάδου, τότε η προσθήκη ελαιολάδου δεν θα κάνει ακριβότερο το ψωμί – κάθε άλλο.

Ερώτηση 3η

«Φυτικά λίπη, υδρογονωμένα και μη». Ορίστε; Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ενημέρωση του καταναλωτή για αυτό που τρώει;

  • Δεν αναγράφεται η πηγή – από τι είναι το φυτικό λίπος; Από φοίνικα; ηλιόσπορο; από τι;
  • Τι ποσοστό κατά βάρος αποτελεί το φυτικό λίπος συνολικά;
  • Πόσο λίπος είναι υδρογονωμένο, και πόσο όχι;
  • Πόσα trans λιπαρά περιέχονται στο ψωμί;

Απάντηση

Ποιος ξέρει; Πάντως όχι ο καταναλωτής.

Με βάση τα παραπάνω, χαιρετώ τις κοινωνικά υπεύθυνες επιχειρήσεις που παράγουν ψωμί για τοστ. Ένα μεγάλο μπράβο που μας βοηθάτε να απολαμβάνουμε φθηνό (?) ψωμί για τοστ,  χωρίς μάλιστα να γνωρίζουμε τι ακριβώς περιέχει και σε τί αναλογίες (πιθανώς με δωρεάν τα trans λιπαρά). No thanks, από μένα, στο εξής.

Χαιρετώ επίσης τους Έλληνες καταναλωτές, οι οποίοι θυμούνται τη μεσογειακή διατροφή μόνο όταν πρόκειται να μιλήσουν για τη χώρα τους, και συνεχίζουν να επιβραβεύουν με τις αγορές τους τις παραπάνω επιχειρήσεις.

Βιβλιογραφία

http://en.wikipedia.org/wiki/Vegetable_oil

http://en.wikipedia.org/wiki/Trans_fat

06/03/2009 at 7:04 μμ Σχολιάστε


Σελίδες

Σεπτεμβρίου 2016
Δ T Τ T Π S S
« May    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Αρχείο

ask2use

StatCounter

counter for wordpress